Info
Met Uprising brengt Opera Zuid samen met Het Geluid Maastricht en De Nationale Opera een grootschalige community-opera die raakt aan één van de thema’s van deze tijd: de klimaatcrisis, en vooral het gesprek daarover. Op straat, in de politiek, aan de keukentafel, tussen generaties en op het schoolplein.
Uprising gaat over de opstand van jonge mensen voor klimaatactie, voor verandering én hun smeekbede voor een betere wereld. De opera vertelt het verhaal van een moeder en dochter die lijnrecht tegenover elkaar staan, en laat zien hoe maatschappelijke spanningen doorwerken in persoonlijke relaties. Het is een diepmenselijk verhaal over luisteren, botsen en samenleven.
In de regie van Gable Roelofsen en Romy Roelofsen wordt Uprising een collectieve ervaring. Een koor van honderd community-zangers en zes professionele solisten vormen samen een mini-samenleving op het podium. Professionals en amateurs staan zij aan zij: iedereen draagt bij aan het verhaal en het beeld. Romy: ‘Samen zingen begint met luisteren. Daar waar luisteren wordt verbonden aan deze (klimaat)thematiek is dat een voorbeeld van hoe een wereld er óók uit zou kunnen zien.’ Gable: ‘De maatschappelijke wrijving wordt onderdeel van de ontroering van de muziek. Uprising gaat over die omgang met onrust en ongelijkheid’.
Jonathan Dove’s muziek is groots, lyrisch en direct in haar emotionele zeggingskracht. De krachtige samenzang en rijke orkestklanken maken Uprising tot een meeslepende opera-ervaring, in de zaal en op het toneel. Gable: ‘De energie spat van het podium en er zit heel veel beweging in het stuk.’ Romy: ‘Dat komt door de impact van het onderwerp én door de mensen die dit met hart en ziel uitvoeren.’
Uprising nodigt uit tot gesprek, raakt hoofd én hart en laat de kracht van de stem horen.
Uprising duurt ongeveer 125 minuten inclusief pauze en wordt gezongen en gesproken in het Engels, met Nederlandse en Engelse boventiteling.
Interview Romy Roelofsen en Gable Roelofsen
Al twintig jaar zijn Romy Roelofsen en Gable Roelofsen onder andere in Maastricht actief in muziektheater dat werkt met community’s. In dezelfde stad werkt ook Opera Zuid, gedreven door dezelfde passie voor opera. Jarenlang bewogen zij zich in elkaars nabijheid, maar nooit eerder bundelden zij hun krachten. Want een samenwerking ontstaat pas als álles klopt. Nu is het zover! Het Geluid creëert samen met Opera Zuid en De Nationale Opera de grootschalige community-opera Uprising van Jonathan Dove. Uprising laat de kracht van de stem horen, in al haar vormen.
Waarom kiezen jullie nú – met de opera Uprising – voor de samenwerking met Opera Zuid?
Gable: ‘Het is allereerst een prachtig werk, met hele mooie samenzang. Uprising gaat over activisme, maar het gaat – vooral – ook over hoe in het gezin en de gemeenschap met elkaar wordt omgegaan in meningsverschillen.’ Romy: ‘Daarom is het zo sterk om dit met gemeenschapskoren te doen. Het koor is een mini-samenleving van mensen met verschillende meningen. Samen zingen begint met luisteren. Daar waar luisteren wordt verbonden aan deze (klimaat)thematiek is dat een voorbeeld van hoe een wereld er óók uit zou kunnen zien.’ Gable: ‘Uprising gaat over die omgang met onrust en ongelijkheid’. Romy: ‘En over jezelf emanciperen en durven staan voor je eigen mening.’ Gable: ‘Centraal staat de relatie tussen moeder en dochter die elkaar niet begrijpen. Hoe gaat dat aan de keukentafel? Het soms zwijgend oneens zijn met elkaar. Dat maakt het een heel menselijke, herkenbare opera.’
Romy: ‘Deze samenwerking klopt omdat we samen én een hoogwaardige opera kunnen maken én kunnen laten zien dat opera voor iedereen is. Daarbij is het proces van samen maken én praten over de thematieken heel belangrijk!’ Gable: ‘Veel voorstellingen proberen te ontsnappen aan de wereld. Wij geloven juist in een gedeelde ervaring tussen mensen met verschillende perspectieven waarin je stilstaat bij wat er schuurt.’
Waarom werken jullie graag met de gemeenschap in muziektheaterstukken?
G: ‘Wij houden heel erg van opera, maar vinden het jammer dat veel mensen het nog steeds zien als iets dat niet voor iedereen is.’ R: ‘Iets elitairs.’ G: ‘Wij zijn zelf ook niet opgegroeid met klassieke muziek. Juist daarom willen we die wereld nu openen. Er komt een extra laag expressie vrij als mensen een podium nemen, die normaal niet op dat podium staan. Dat is heel feestelijk.’ R: ‘Ik stel graag de vraag: hoe leven we samen en hoe kunnen we dat beter doen? Die vraag onderzoek je het beste mét de mensen waar het om gaat. Dus niet alleen kijken naar het theaterstuk, maar het zelf dóén. Daarnaast kan opera heel erg emotioneren. Het raakt je niet alleen in je hoofd, maar ook in je hart en buik. En daar ontstaat beweging, hoe klein ook.’
Hoe gaan jullie het maakproces van zo’n omvangrijke opera aan?
G: ‘Voor ons staan de mensen centraal. We maken geen onderscheid tussen de professionals en het koor. Sámen zullen we de voorstelling maken.’ R: ‘Het gaat om het proces. Het voeren van het gesprek over het thema en de voorstelling is net zo belangrijk als de uiteindelijke opvoering. Tijdens de repetities, maar ook daarna, met het publiek.’
Hoe zouden jullie Jonathan Dove’s muziek in Uprising omschrijven?
R: ‘De muziek communiceert heel direct; je voelt wat je hoort en andersom. En de samenzang is heel sterk.’ G: ‘Ik zou het omschrijven als groots! Denk aan John Adams, Richard Wagner, een groot orkest, lyriek, rijke klanken. Je hoort en voelt de drive van de mensen die opstaan voor hun overtuigingen. De energie spat van het podium en er zit heel veel beweging in het stuk.’ R: ‘Dat komt door de impact van het onderwerp én door de mensen die dit met hart en ziel uitvoeren.’
Hoe hopen jullie dat het publiek na afloop naar huis gaat?
G: ‘Dat ze lijfelijk geraakt zijn.’ R: ‘Ja, dat ze bewogen zijn. Daarnaast hoop ik dat Uprising een katalysator zal zijn om het gesprek aan te gaan aan de eigen keukentafel.’ G: ‘Daarom hopen we ook dat er grootouders met kinderen en kleinkinderen in de zaal zitten. Zodat alle generaties – net zoals in de opera – met elkaar in gesprek gaan over dat wat er echt toe doet.’
